نمی توانستم

دیگر نمی توانستم

صدای پایم از انکار راه بر می خواست

و یأسم از صبوری روحم وسیع تر شده بود

و آن بهار ، و آن وهم سبز رنگ

که بر دریچه گذر داشت ، با دلم می گفت:

" نگاه کن

تو هیچ گاه پیش نرفتی

فرو رفتی "

 

* فروغ

 

+ |